tPočetna

Intervju - Nikola Sekulović

ODBORNICI SE BORE ZA SVOJE MIŠLJENJE

ZA DVIJE GODINE ODRŽALI SMO 25 SJEDNICA SKUPŠTINE I DONIJELI OKO 300 AKATA NEOPHODNIH ZA FUNKCIONISANJE ORGANA UPRAVE. TEK SE UČIMO DEMOKRATIJI, A PUTEM RADIO PRENOSA GRAĐANI  SVAKODNEVNO PRATE NAŠ RAD.

G. Sekulovuću, sa lijepim riječima, još ljepšim željama i mnoštvom   nada ušli smo u novu  2007. godinu. Da se osvrnemo na sada već bivšu godinu, što se rada opštinskog parlamenta tiče. Ima li mjesta zadovoljstvu?

- Drago mi je da na početku godine podnosim izvještaj građanima Trebinja i to treba da bude naša praksa. Lično sam zadovoljan radom Skupštine Opštine Trebinje u prošloj godini, prije svega brojem održanih sjednica.

Tako smo u 2006. godini održali 12, a  do sada ukupno 25    sjednica Skupštine i donijeli preko 300 akata neophodnih za funkcionisanje organa    opštinske uprave,       čime je praktično naša skupština stavljena u sami vrh po broju održanih sjednica,  ako se ima u vidu da su pojedine Skupštine u RS zasjedale svega četiri puta.

Taj rad je bio promjenjiv, nekada lakši,  a nekada teži, jer nema više mehaničkog dizanja ruku, danas imamo raznolikost u političkom radu i odlučivanju, složen raspored u parlamentu, pa moramo uvažavati jedni druge. Tek sada se učimo demokratiji i građani Trebinja su se već navikli, slušajući direktne radio-prenose, kako Skupština funkcioniše i radi.

U prošloj godini obrazovana su radna tijela Skupštine i to 10 komisija i tri savjeta. Rad Skupštine postao je javan, jer smo uveli direktan prenos preko Radio-Trebinja svakog zasjednja, tako da svaki građanin može da prati naš rad, a svi čitaoci "Glasa Trebinja" dobijali su i besplatan primjerak "Službenog glasnika".

Kao predsjednik  Skupštine opštne Trebinje tokom protekle godine razgovarao sam sa preko 500 naših sugrađana, koji su iznosili svoje lične probleme  i   žalbe,  najčešće tražeći  put za ostvarivanje svojih prava.

Koja je i kolika uloga skupštine opštine u životu grada Trebinja? Znamo da su funkcije   i    ovlaštenja  opština znatno sužena. Da li treba mijenjati ovu situaciju, s tim  da se uloga odbornika jače naglasi, a pogotovu uloga predsjednika Skupštine opštine da bude   sa    više    ovlaštenja i uvažavanja?

- Sa jedne strane, velika je uloga Skupštine, jer načelnik ima izvršnu    vlast,   a    Skupština je zakonodavni organ, koja donosi i najvažniji akt naše zajednice-budžet opštine Trebinje,  na prijedlog načelnika.  

Ako  se  zna da  o usmjeravanju investicija, ulaganjima, izgradnji, odlučuju odbornici, znači da je Skupština - predstavnički organ građana,   kao što je i načelnik izabran voljom građana.

Sa druge strane, ingerencije   Opštine su Zakonom o lokalnoj samoupravi znatno smanjene i malo je vlasti na lokalnom nivou.

BiH je država bez temelja i krova, jer nema centralne vlsti, ni vlasti u lokalnoj zajednici,  nego negdje u sredini, u entitetima i kantonima, što je loše.

Sretne   evropske države (ako takve postoje), funkcionišu  po sistemu-centralni organi veoma jaki, lokalna samouprava takođe. Opština je sada "komunalno preduzeće", prije rata smo imali i policiju, katastar i sudove.

Danas  su  nam  uzeli i vodovod. Najavljuju i rente od hidroakumulacija da će prebaciti na republički nivo,  da se raspoređuje iz Banjaluke. To poslanici iz ovih opština, koje   dobijaju naknadu od korištenja prirodnih resursa, ne bi smjeli dopustiti.

Sada je po prvi put u našoj nevelikoj demokratskoj praksi da  u  Trebinju nemamo onu snažnu, kvalifikovanu skupštinsku većinu. Kako djeluje  lokalna  vlast u takvom višestranačju?

- Samo za one koji žele apsolutnu vlast i kontrolu, to je nedostatak, ali je dobro za građane, jer sve odluke moramo donositi konsenzusom i to najmanje četiri politička  subjekta, od sedam partija, koje učestvuju u vlasti i jednog nezavisnog odbornika.

Najsretniji sam kada na kolegijima Skupštine dogovorimo 99 odsto pitanja za skupštinsko zasjedanje. Najviše se razilazimo oko kadrovskih pitanja,  odnosno nekih personalnih rješenja,a kada  je razvoj Trebinja u  pitanju, kad se o kapitalnim ulaganjima radi (iako mislim da do dolaska "Intereksa" nismo imali kapitalnih investicija u ovom gradu), tu sve partije imaju zajedničku viziju.

I kad su Nijemci najavljivali da će graditi na Volujcu, i kad je status Opšte bolnice Trebinje kao regionalne ustanove došao u pitanje, pa do najavljene gradnje turističkog kompleksa od strane partnera iz Slovenije.

Svi smo, takođe, bili jednoglasni da  sjedište Elektroprivrede RS ostane u Trebinju i da se ne privatizuje ovaj sistem.

Kad  kažete  da  ste zasjedali 25 puta, neko će pomisliti da je u pitanju loš rad Skupštine   da se sjednice prekidaju, pa nastavljaju. Ili je  možda u pitanju mnoštvo tema  i  problema  i brojna problematika, koja dolazi na dnevni red?

- Kad sam ja bio odbornik, u ranijem   sazivu, imali smo sasvim drugačiju situaciju - da su ljudi samo podizali ruke i nije bilo rasprava.

Sada se odbornici bore za svoje mišljenje, za svoje stavove, i zato sjednice tako dugo traju. Poslovnikom  smo uredili da je okvirno vrijeme za sjednice od osam do najviše 15 časova, pa  se nastavlja sutradan. To nije neefikasnost, jer i pauze su sastavni dio skupštinskog rada. Ne rade svi odbornici isto, ali njih 10-15, od ukupno 31, direktno  učestvuje u radu i predlaže rješenja, što je veoma dobro.

Kada se donosi program rada Skupštine za 2007. godinu, šta će stajati u planu vašeg rada? I koja su vaša prava i obaveze  prema republičkom parlamentu?

- Mi smo u cijelosti ispoštovali  program rada za 2006. godinu, a novi program rada  se "kuva"  do  prvog zasjedanja, 2. februara, što će Kolegij  najprije  verifikovati.

Usvajanje budžeta, planskih dokumenata, projektne dokumentacije, izvještaja o radu policije,  komunalnih službi, inspekcija, mjesnih zajednica, školstva i zdravstva, javnih ustanova, sve je obuhvaćeno kroz rad  Skupštine. Ovlaštenja Skupštine su, na žalost, tako mala, da mi ne možemo izmišljati "toplu vopdu".

Saradnja  sa republičkim parlamentom je korektna, a sa ministarstvom smo imali dosta nejasnoća oko tumačenja Zakona o lokalnoj  samoupravi, koji  je donesen upravo u vrijeme   izbora   demokratske vlasti u Trebinju. Tako smo morali usaglasiti sve dokumente  Skupštine opštine sa zakonom. U ovom periodu donijeli smo i Statut i Poslovnik    o  radu Skupštine, dva najvažnija dokumenta, usaglašena sa Zakonom o lokalnoj samoupravi. Zbog manjkavosti pomenutog Zakona, imali smo  dosta problema u njegovoj primjeni, prije svega nadležnosti Skupštine opštine i načelnika opštine Trebinje i  njihovih mećusobnih odnosa.

I  mi  sami moramo biti više prisutni u  ministarstvima i Vladi. Evo sada, Telekom Srpske  je prodat u privatizaciji, premijer  je najavio  dio novca i opštinama za razvoj, ali  mi još nemamo gotove projekte u ovom slučaju. Imamo ih u glavi, ali ne i na papiru.

Kakav je sada odnos izvršne i zakonodavne vlasti u Trebinju? Je li prošao onaj period "nepodnošenja" izmeću odbornika i opštinske administracije, a kao personifikacija svega - predsjednika Skupštine opštine i načelnika opštine? Da li taj odnos postaje pragmatičan, realan, i kreće li se  uzlaznom linijom?

- Mislim da su te razlike uveličane i predimenzionirane. Kad je nova vlast došla 2004. godine, neki su mislili da može biti isto. Mi smo građanima obećali  da  neće biti isto i uveli demokratske principe, a recidivi starog ponašanja su ostali.

Sjetimo  se  samo  da su 2000. godine u Srbiji "nove snage" govorile da će hitno promijeniti   Miloševićev ustav, a promijenjen je tek nakon šest godina.

I mi smo rekli da ćemo promijeniti neke stvari, a nismo mogli sve da promijenimo preko noći i zato je došlo do sukoba mišljenja.  Skupština opštine je bila za brže promjene, izvršna vlast je htjela promjene,  ali nešto sporije, i tu je bilo nekih razmimoilaženja.  

Mi smo, ipak, jedan tim,  jedna  vlast  jedne   značajne   opštine RS i jednog interesantnog grada, u koji se dolazi sve više. Naše razlike su prenaglašene, niko nije u sukobu ni sa kim, ja nemam tih problema i sa načelnikom lično imam dobru komunikaciju. Naučili smo jedino - da moramo  postizati koncenzus  i to funkcioniše i nema tjeranja "mak na konac".

Ono što ne možemo usaglasiti, ostavljamo za drugi put-dok se steknu uslovi, ali ljudi još nisu navikli na različitosti. Nije "sveto pismo" što kaže ni načelnik, ni predsjednik Skupštine opštine, a odluke predstavničkog organa moramo svi poštovati.

Moze li se konstatovati da je Trebinje postalo otvoren grad i da više nije neobično da Opština izdvaja  i za obnovu džamija npr, da rukovodstvo opštine javno čestita Bajram ili Uskrs, ili da Dubrovčani posjećuju Crkvinu ili Tvrdoš, doduše još uvijek stidljivo  u simboličnom broju?

- U pitanju je sadržan i odgovor, jer  smo dugo bili izolovani, ratne rane su duboke, ali smo bili  van civilizacijskih tekovina. Još uvijek nisu stvoreni, ali  se   stvaraju uslovi za slobodan protok ljudi i roba, za trgovinu i turizam.

Put   Trebinje-Dubrovnik još ne možemo nazvati "putem saradnje". Trebinje više nije pod "staklenim zvonom", mnogi sve više  dolaze u naš grad, a mi moramo nastaviti tradiciju dobrih domaćina.

Neki dolaze da provjere da li se vlast u Trebinju drži proklamovanih principa i obećanja. Pozivam građane  da se više uključe u razvoj grada, svojim  idejama i inicijativama, jer  nedostaje građanskog aktivizma. Nijemci kažu - kad svi riješimo svoje probleme pojedinačno, riješićemo i problem nacije. Kod nas je obrnuto, mi mislimo da postoji čovjek, koji će čarobnim štapićem riješiti naše probleme i probleme nacije.

Sa puno optimizma ulazimo u  2007. godinu,  jer budžetska sredstva  iz godine u godinu znatno rastu. Mislim da će ovogodišnji budžet, u visini od oko 16 miliona KM,  biti sa više kapitalnih ulaganja, da riješimo vodosnabdijevanje grada, gradsku zaobilaznicu, infrastrukturu...

Nadam se da će se građani više uključiti u naš rad i preko mjesnih zajednica i preko odbornika, jer  su ih oni birali, i preko opštinske administracije, kako bi Trebinje učinili ljepšim,  boljim  i prosperitetnijim.

M.Beštić
 

Strategija razvoja opštine

U 2007. godini moramo početi sa radom na Strategiji razvoja opštine Trebinje, jer je ona stara, koju smo odbacili - bila anahrona.

Ako je tamo stajalo da su "Luč","Travunija" ili neke druge firme - nosioci razvoja opštine, a te firme više  ne postoje, onda je smiješno pričati o tom dokumentu, jer je pravljen šablonski. Strategija razvoja je najvažniji dokument jedne zajednice.

Šah i politika

Na pitanje kako sa tri odbornika Pokreta za Trebinje uspijeva da u "nadgornjavanju" pozicije i opozicije uvijek ostane- pozicija, Sekulović u šali kaže da je dugo igrao šah i da je naučio brojne kombinacije, pogotovu  što  su  na šahovskoj tabli 64 figure, a u skupštinskim klupama ukupno 31 odbornik.

- Mislim da solidno obavljam svoj posao, da nisam pristrasan, i da ljudi to cijene, pa i kada su pokušavali da me smiijene, drugi su pitali - koja je alternativa? Nikog ne treba mijenjati, dok se ne nađe bolje rješenje. 

Savez opština

Sve dobre ideje i projekte su upropastili ljudi, koji nisu znali da ih vode ili nose.Bojim se da i ovaj projekat Saveza opština istočne Hercegovine ne doživi istu sudbinu.

Pošto sam dugo vodio nevladine organizacije i edukovan sam za upravljanje, jasno mi je da Savez opština,kao udruženje građana, ima problem sa menadžmentom, odnosno upravljanjem. Za dvije godine formirane su tri agencije,  ali nismo realizovali nijedan projekat, ako se izuzme izdvajanje  opštine Trebinje za rješavanje problema centralnog grijanja u Opštoj bolnici i pokretanje lista "Glas Hercegovine".