tPočetna
 

SPUŠTENE ZAVJESE NA FESTIVALU FESTIVALA

NAJBOLJA TREBINJSKA PREDSTAVA

TREBINJCI SA VISOČANIMA PODIJELILI ZLATNU MASKU ZA NAJBOLJU PREDSTAVU, A ŽELJKO MILOŠEVIĆ I MARIJA PIKIĆ NAJBOLJI GLUMCI. NAGRADU ZA KOSTIMOGRAFIJU DOBILA JE IVANA SUDAR ZA KOSTIME TREBINJSKE PREDSTAVE, KOJU JE I PUBLIKA PROGLASILA NAJBOLJOM.

VISOČANI SU, OSIM NAJBOLJE PREDSTAVE, DOBILI ZLATNU MASKU I ZA KOLEKTIVNU IGRU, DOK JE DžEVAD HASANBEGOVIĆ OSTVARIO NAJBOLJU EPIZODNU MUŠKU ULOGU, A JASENKO MUZAFERIJA NAJBOLJU SCENOGRAFIJU FESTIVALA.

ZLATNA MASKA ZA NAJBOLJU ŽENSKU EPIZODNU ULOGU PRIPALA JE MARIJANI PEJATOVIĆ IZ VALJEVA.

“Spustiše se zavese, završi se Festival, zadovoljna publika se razišla do naredne godine, u nadi da će iduće godine na ovoj istoj pozornici gledati još bolje i kvalitetnije predstave”, ovako je, nakon zatvaranja ovogodišnjeg Festivala festivala u Trebinju, rekao prof. dr Slavenko Saletović, reditelj i dekan FDU Beograd, predsjednik žirija ove prestižne manifestacije.

On je, kao i ostali članovi žirija, žiri publike, članovi Umjetničkog savjeta i Organizacionog odbora Festivala, te predstavnici političkog i javnog života grada, pa i sama publika, izrazio zadovoljstvo ovogodišnjim, kako svi kažu, sve boljim i kvalitetnijim Festivalom festivala u Trebinju.
 

Scena iz Trebinjskog “Don Kihota”

Iako mnogi nisu bili zadovoljni izborom žirija, odlučeno je, ipak, da ove godine na Festivalu najbolji budu trebinjski amateri, koji su, po mnogima i zaslužnoponijeli većinu “zlatnih maski”, dok je Teatar Total, koji je ove godine osvojio četiri najveća priznanja, po mišljenju mnogih, precijenjen.

Ipak, Gradsko amatersko pozorište iz Trebinja osvojilo je pet maski i najuspješnije su pozorište na šestom pozorišnom Festivalu festivala, zaključio je tročlani žiri koji je radio u sastavu prof. Slavenko Saletović, predsjednik, inače dekan FDU Beograd, dr Zoran Đerić, profesor AU Banjaluka i Novi Sad i reditelj i direktor Narodnog pozorišta u Sarajevu Gradimir Gojer.

Trebinjski glumci koji su izveli Servantesovog “Don Kihota”, u adaptaciji Mihaila Bulgakova, a adapraciju i režiju potpisuje Miroslav Trifunović,  ravnopravno dijele “zlatnu masku” za najbolju predstavu u cjelini sa Teatrom Total iz Visokog, koji je izveo “Pukovnika Pticu” Hrista Bojčeva, u režiji Jesenka Muzaferije.

Željko Milošević i Marija Pikić proglašeni su za najboljeg glumca i glumicu, a Ivana Sudar je imala najbolju kostimografiju u trebinjskoj predstavi “Don Kihot”, koja je proglašena najboljom i po ocjeni žirija publike.

“Pukovnik Ptica” iz Visokog

Teatar Total iz Visokog je, osim što je, zajedno sa Trebinjcima, nagrađen za predstavu u cjelini, zlatnu masku dobio i za najbolju kolektivnu igru, dok je Dževad Hasanbegović iz ovog pozorišta dobio nagradu za najbolju epizodnu mušku ulogu i Jesenko Muzaferija za najbolju scenografiju.

Prema ocjeni žirija, zlatnu masku za najbolju žensku epizodnu ulogu dobila je Marijana Pejatović za ulogu u predstavi “Gospođa ministarka”, Gradskog amaterskog pozorišta iz Valjeva, a djevojčice Jana Pokoracki i Jana Ruman iz Slovačkog pozorišta “Vladimir Hurban Vladimirov”, kao i Isidora Cicmil iz Dramskog studija KIC “Budo Tomović“ iz Podgorice, te Milivoje Lakić iz Škole glume KIC “Budo Tomović“, dobili su diplome za svoja ostvarenja.

OSJEĆANJA ISPISANA POZORIŠNOM IGROM

U saopštenju žirija, pročitanom uoči dodjele zlatnih maski i diploma, naglašeno je da je Festival festivala po stilskom i žanrovskom profilu doživljavao bogaćenja posljednjih godina, te da su se amaterski kolektivi sa ovih prostora hrabro hvatali u koštac sa izazovima, kako savremene i klasične literature, tako i savremenog teataraskog izraza.

Žiri je, takođe, konstatovao veliki napor grada Trebinja, ukupnih društvenih i političkih struktura, kulturne javnosti i najšire publike, u nastojanju da, po svom obimu, a posebno kvalitetu, Festival festivala iz godine u godinu bilježi rast.

Osim Trebinjaca i Visočana, koji su, ujedno, bili i jedina pozorišta iz Bosne i Hercegovine, na ovogodišnjem “Festivalu festivala Trebinje 2007.” predstavili su se i Gradsko pozorište “Abrašević“ iz Valjeva, Nušićevom “Gospođom ministarkom”, u adaptaciji i režiji Miroslava Trifunovića, Slovačko pozorište “Vladimir Hurban Vladimirov” iz Stare Pazove, koji su davali “Sabirni centar” Dušana Kovačevića, u adaptaciji, režiji i scenografiji Aleksandera Baka, dok su se iz KIC “Budo Tomović“ iz Podgorice predstavili Škola glume sa “Balkanskim Sabirnim centrom” rađenim po Kovačevićevim tekstovima, u režiji dramatizaciji i scenografiji Petra Pejakovića i Dramski studio koji je davao predstavu “U ovu kuću sve može”, po tekstu i u režiji Dragana Koprivice.

S obzirom da je Festival festivala, u stvari, nastavljač onog prijeratnog Festivala dramskih amatera Jugoslavije koji se, od daleke 1957., najprije odvijao na Hvaru, a onda sedamdesetih godina prešao u Trebinje, gdje je trajao do rata, ove se godine slavi i 50 godina kako su odigrane prve predstave i počela okupljanja pozorišnih amatera na ovaj način.

U tim dalekim začecima Festivala učestvovao je novinar i publicista, doajen amaterskog pozorišta na ovim prostorima, Miloš Jeftić, koji je i otvorio ovogodišnji festival.

“U vremenima u kojima kultura još nije osigurala očekivani prostor, Trebinje ima, u organizovanju Festivala festivala, Dučićevim poetskim svečanostima, ali i još nekim pregnućima, zapaženo i nezaobilazno mjesto u umjetničko-kulturnoj geografiji ovog dijela Balkana, dakle, ne jedino u BiH i Republici Srpskoj”, istakao je Jeftić otvarajući ovogodišnje glumačko saborovanje u Trebinju.

 On je naglasio da trebinjski Festival, kao i mnoge pozorišne i slične manifestacije u Bosni i Hercegovini, Srbiji i Crnoj Gori, potvrđuju da je u svakom vremenu veliki i neprevaziđen značaj amaterskih teatara.

Pozdravljajući u ime grada domaćina brojne glumce amatere, ali i zaljubljenike u pozorište, načelnik opštine Trebinje i predsjednik Umjetničkog savjeta Festivala festivala dr Dobroslav Ćuk je naglasio da ovaj grad “svojim gostima nudi svoju dušu, širi svoje srce i prima ih kao glasnik ljubavi i prijateljstva, a svoja osjećanja ispisuju  teatrom i pozorišnom igrom”.

“Mi Trebinjci želimo da gradimo duhovne mostove, mostove kulture, mostove ljubavi i prijateljstva, mostove koji će nas, putevima umjetnosti i kulture, spajati sa drugim gradovima, drugim podnebljima, drugim kulturama, drugim razmišljanjima i različitostima”, dodao je Ćuk.

On je istakao da se šestim Festivalom festivala ugrađuje još jedan luk u most kulture dug 50 godina, pola vijeka pozorišnog amaterizma, kulturne građevine koju ovogodišnjim festivalom, kako je kazao, dograđujemo na najljepši način.

Sudeći po anketama koje su svake festivalske večeri provođene sa publikom, ali i samim glumcima i kulturnim radnicima - učesnicima Festivala, ovogodišnje predstave bile su ujednačenog kvaliteta i veoma visokog nivoa koji se može mjeriti i sa profesionalcima.

Zanimljivo je i to što su na Festivalu jednako dobri bila i ona pozorišta koja su prikazala pozorišne klasične predatave, kao i avangarda, čiji su protagonisti bili uglavnom mlađi ansambli.

Jedan od njih, u stvari najmlađi ansambl, u kome su, kako se čulo na Okruglom stolu nakon predsatave, igrali i neki glumci koji nisu punoljetni, bila je i  Škole glume KIC “Budo Tomović“ iz Podgorice.

PREDSTAVE UJEDNAČENOG KVALITETA

Oni su, izvodeći prvu festivalsku takmičarsku predstavu, “Balkanski sabirni centar”, u režiji i dramatizaciji Petra Pejakovića, pokazali rastući kvalitet crnogoraskog pozorišnog amaterizma posljednjih godina.

Podgoričani su, kako je rečeno, uspješno odradili postavljene zadatke i djelovali prilično fascinantno, mada, sa druge strane, dramaturški i rediteljski poduhvat Pejakovića nisu zaobišla ni izvjesna nerazumijevanja i nesporazumi, koji, uostalom, i prate ovakve poduhvate.

Odlukom žirija publike,  glumac Slaviša Grubiša je izabran za najboljeg  protagonistu večeri, u čemu se, sudeći po Okruglom stolu, koji se odvijao nakon predstave, složila, ne samo ostala publika, već i ostali glumci, režiseri, kulturni radnici.

Druge takmičarske večeri Festivala festivala, na sceni Doma kulture je  Gradsko amatersko pozorište iz Valjeva izvelo “Gospođu ministarku” Branislava Nušića, u adaptaciji i režiji Miroslava Trifunovića.

Po odluci žirija publike, za najboljeg protagonistu večeri proglašena je glumica Vesna Katić koja je tumačila lik gospođe ministarke.

Na Okruglom stolu, održanom poslije predstave, konstatovano je da je “Gospođa ministarka” odlična predstava, sa sjajnim glumačkim kreacijama i dobrom kolektivnom igrom ansambla, koji, kako je rekao jedan od učesnika, ima i dramsku prošlost i sadašnjost, ali i zahvalnu budućnost.

Osim Vesne Katić, istaknuta su i glumačka ostvarenja Veroljuba Vece Andrića, Branka Antonića i Mare Pejatović.

Konstatovano je takođe da je predstava imala odličnu komunikaciju sa publikom, o čemu svjedoče i aplauzi na otvorenoj sceni, te da je “ostvarena radost igre”, što je jedan od važnih momenata u teatru.

Teatar “Total” iz Visokog se, na otvorenoj sceni Doma kulture, predstavio na sredini Festivala festivala, odnosno, trećeg takmičarskog dana. Oni su izveli predstavu “Pukovnik ptica”, po tekstu Hrista Bojčeva i u režiji Jesenka Muzaferije.

Na Okruglom stolu, održanom poslije predstave, konstatovano je da su Visočani veoma precizno odigrali Bojčev savremeni tekst, inače jedan od najizvođenijih savremenih tekstova okrenut protiv totalitarizma, sa ironijskim odnosom i metaforom ludnice kao Balkanom.

Između ostalog, naglašeno je da je ostvaren sjajan balans na nivou čitavog glumačkog ansambla, te da je u ovom crnohumornom komadu najistaknutija bila glumačka kreacija Faika Salihbegovića koji je tumačio lik Pukovnika Ptice.

Takođe, je ostvarena i dobra komunikacija glumaca sa publikom, čulo se na Okruglom stolu.

Veče nakon Visočana, nastupili su glumci amateri iz Slovačkog pozorišta “Vladimir Hurban Vladimirov” iz Stare Pazove, sa Sabirnim centrom Dušana Kovačevića, u režiji Aleksandra Baka.

Nakon predstave je konstantovano da je na sceni bila prisutna ujednačena kolektivna igra cijelog ansambla koji ostvaruje dobru komunikaciju sa publikom, i pored činjenice da je Kovačevićev tekst igran na tri jezika - srpskom, slovačkom i romskom.

Jezičke barijere, kako je to kasnije istakla i anketirana publika, uopšte nije bilo.

Takođe je istaknuta i činjenica da raduje što je staropazovački ansambl brojan i što okuplja glumce različitih godina i glumačkih potencijala.

Pojedini učesnici Okruglog stola naročito su istakli glumačke kreacije muškog dijela anasmbla, a prema ocjeni žirija publike, najbolji glumac na ovoj predstavi bio je Janko Šarkezi, kome je uručeno priznanje najboljeg protagoniste večeri.

Pretposljednje večeri Festivala festivala, Gradsko amatersko pozorište iz grada domaćina izvelo je Servantesovog “Don Kihota”, u dramatizaciji Mihaila Bulgakova i režiji Miroslava Trifunovića.

Na Okruglom stolu konstatovano je da je viđena dobra predstava mladih Trebinjaca, sa ujednačenom igrom ansambla i odličnim rediteljskim pristupom.

Neka mišljenja išla su čak dotle da je konstatovano da je ovo najbolja predstava trebinjskih glumaca amatera u proteklih trideset godina, dok je po nekim bilo i uspona i padova u igri, ali je sve to, kako se čulo, nadomješteno ogrmonom energijom i koncentracijom mladih glumaca koji su pažnju gledalaca držali skoro dva sata.

Takođe, ostvarena je i dobra komunikacija sa publikom koja je domaće glumce amatere nagradila aplauzima na otvorenoj sceni, a za najboljeg glumca u predstavi žiri publike proglasio je Željka Miloševića, koji je tumačio lik don Kihota od Manče.

Posljednje večeri Festivala festivala, predstavom “U ovu kuću sve može”, po tekstu i u režiji dr Dragana Koprivice, predstavili su se članovi Dramskog studija KIC “Budo Tomović“ iz Podgorice, a prema odluci žirija publike, najbolji protagonista ovog ostvarenja bila je Isidora Cicmil koja je tumačila lik majke LJuke.

Za razliku od dvije prethodne godine, kada su mladi glumci ovog pozorišta davali moderne, avangardne predsatave, ove godine je bila u pitanju komedija.

Na Okruglom stolu je konsatatovano da je podgorički ansambl, ujednačenom kolektivnom igrom, vjerno predočio “komediju mentaliteta”, ostvarivši dobru komunikaciju sa publikom.

Šesti po redu Festival festivala svečano je zatvorila LJiljana Perović, načelnik opštinskog Odjeljenja za privredu i društvene djelatnosti, koja je, između ostalog, naglasila da će u Trebinju magija pozorišne igre i dalje trajati, te da su pedeset godina postojanja festivala na dostojanstven način obilježili oni zbog kojih i postoji - glumci i publika.

“Ove godine gledali smo zaista izvanredne predstave, vrhunska glumačka ostvarenja i znalačke rediteljske kreacije, a na svu ljepotu pozorišne igre sa zahvalnošću je uzvratila trebinjska publika”, istakla je Perovićeva, zahvalivši se svim učesnicima Festivala festivala, ali i članovima festivalskih tijela, kulturnim poslenicima iz Republike Srpske, Srbije i Crne Gore koji su pomogli održavanju ove manifestacije, kao i Miši Jeftiću, jednom od utemeljivača Festvala...

V.D.

UZ FESTIVAL FESTIVALA

Prateći program Festivala festivala podrazumijevao je i kratak osvrt na proteklih pola vijeka, koliko je proteklo od prvog ovakvog okupaljanja glumaca na hrvatskom ostrvu Hvar, o čemu je govorio novinar i publicista Miloš Jeftić, koji je Festival pratio od samih početaka.

“Važnost ovog Festivala je mnogostrana, prije svega, u napredovanju pozorišnog amaterizma, gde je javno ukazano na talenat mnogih amatera koji su se dokazivali na festivalskim scenama u Hvaru, Trebinju i Vranju”, istakao je Jeftić.

On je takođe istakao da je veliki broj, posebno mladih reditelja, našao upravo na ovim festivalskim scenama povod da po prvi put igra nove tekstove, te da su najveći književni i pozorišni stvaraoci sa ovih prostora svoje uvažavanje festivala pokazali svojim učešćima u festivalskim odborima.

Jeftić je ovom prilikom naglasio da je Trebinje bilo i sada je pouzdan domaćin amaterskim teatrima, te da je to zasluga i grada i svih njegovih stanovnika, lokalne vlasti, kulturnih i javnih ustanova.

Ovo je potvrđeno i na prijemu koji je za učesnike Festivala festivala u Trebinju upriličio načelnik opštine dr Dobroslav Ćuk, koji je istakao da 50 godina pozorišta u Trebinju ne predstavlja samo puke brojke, nego i jednu tradiciju, na kojoj su odnjegovane generacije i generacije Trebinjacam koje su se saživile sa kulturom.

On je podsjetio da Trebinje, osim Trebinjskog kulturnog ljeta u okviru koga je Festival, ima prepoznatljive, ne samo manifestacije kao što su Dučićeve večeri poezije, Dječji festival “Zvon zvonke pjesme” i slično, već je to centar kulturne duhovnosti regije, sa svim arhitektonskim i drugim znamenitostima koje pripadaju kulturnom nasljeđu...

PRATEĆE PREDSTAVE UZ TAKMIČARSKI PROGRAM

Uoči zvaničnog otvaranja Festivala festivala dramskih pozorišnih amatera iz BiH, Srbije i Crne Gore, monodrame “Mostovi” i “Djetinjarije” izveo je poznati beogradski glumac Tihomir Stanić u sopstvenoj, odnosno režiji Dušana Petrovića.

“Izveo sam dve, žanrovski različite predstave, u kojima sam, ipak, pronašao neke univerzalne zajedničke niti koje ih povezuju, poput ljubavi i smrti, znajući da će probirljiva trebinjska publika koja zna šta je pozorište, umeti da oseti tu nit”, kazao je nakon izvedbi ove dvije monodrame glumac Tihomir Stanić.

Publika je burnim aplauzom nagradila Stanićev vješt odgovor na zahtjevan tekst Ive Andrića i tekst Rejmona Kusa, koji su nas, kako reče ovaj glumac, vodili od vječitog ljudskog bitisanja do djetinjeg rakursa poimanja života i smrti.

Prije svečanog zatvaranja Festivala, trinaest mladih glumaca amatera iz Podgorice, Valjeva, Stare Pazove, Crvenke i Trebinja, izvelo je predstavu Pozorišne radionice, koju su, za vrijeme ove pozorišne smotre u Trebinju, vodili magistri Radovan Knežević i Luka Kecman.

Publika je toplo prihvatila radioničku predstavu, rađenu na temu “Poezija i proza kroz pokret - Jovan Dučić“, nagradivši protagoniste burnim aplauzom i ovacijama na kraju.

Uz oficijelni dio Festivala festivala prikazane su još dvije revijalne predstave i to Kulturne scene “Male stvari” iz Trebinja i Pozorišta amatera Batajnica, Scena “Sklonište u teatru”.

Najprije su, na sceni Doma mladih, članovi Kulturne scene “Male stvari”  izveli “Sarajevske priče”, po tekstu i u režiji Filipa Gajića, koje govore  o sudbini naroda u Bosni i Hercegovini i besmislenosti ratova uopšte.

Na ovoj sceni je, u okviru pratećeg programa, nastupilo i Pozorište amatera iz Batajnice, predstavivši se kabaretskom predstavom “Šta je bilo posle”, Miodraga Stanisavljevića i u režiji LJubivoja Tadića.

Publika je odlično prihvatila i batajničku trupu koja je često prekidana aplauzima...