REKONSTRUKCIJA PUMPNOG

POSTORJENJA ZA IZVORIŠTE VRELO OKO

BOLJE VODOSNABDIJEVANJE

Načelnik opštine Trebinje Dobroslav Ćuk i direktor Projekta upravne odgovornosti GAP za BiH Gejn Frej potpisali su u zgradi opštine Trebinje Ugovor o finansiranju projekta Nadzor i upravljanje vodovodom u Trebinju.

Riječ je o izradi projekta upravljanja i nadzora nad sistemom vodosnabdijevanja naše opštine, koji podrazumijeva potpunu rekonstrukciju pumpnog postrojenja na izvorištu Vrelo Oko, odakle se Trebinje snabdijeva vodom.

Vrijednost prve faze projekta je oko 272.000 maraka, od čega, kako je objasnio načelnik Ćuk, opština i Vodovod Trebinje učestvuju sa 147.000 maraka, a GAP sa 125.000 KM.

Prva faza provođenja projekta će, kaže Ćuk, trajati deset mjeseci, nakon čega će i dalje biti nastavljene aktivnosti na trajnom rješavanju problema vezanih za vodosnabdijevanje u cijeloj trebinjskoj opštini.

Direktor trebinjskog Vodovoda Zoran Sorajić je objasnio da će se uraditi rekonstrukcija zastarjelih pumpnih postorojenja i elektroinstalacije na Vrelu Oku, čime bi se, složili su se svi potpisnici, umnogome poboljšalo vodosnabdijevanje u opštini.

Prema informacijama iz Vodovoda Trebinje, veliki problem opštine je vodosnabdijevanje takozvanih visokih zona, u vezi sa čim Sorajić kaže da će se na bazi kreditnih sredstava rješavati i ova problematika...

NASTAVLJA SE REKONSTRUKCIJA I OBNOVA

SABORNOG HRAMA

ŽIVOPISI TREBINJSKIH CRKAVA
 

U okviru rekonstrukcije i obnove Sabornog hrama u Trebinju, koja je započela prošle godine, otac Stevan Kovačević, starješina Hercegovačke Gračanice, koji je ujedno i akademski vajar, zajedno sa Danilom Stanimirovićem, akademskim slikarom, rade živopis u centralnom hramu u ovom gradu.

Radove su, priča otac Stevan, po blagoslovu Vladike Grigorija, započeli prošle godine oko Vaskrsa, na oltarskoj apsidi, zanimljivoj zbog svoje, pomalo neobične kompozicije.

”Mi smo sa Vladikom i sveštenicima dogovorili kompoziciju koja zaista jeste malo neuobičajena za pravoslavne hramove, jer se na tom mjestu obično slika Bogorodica šira od nebesa, ali, s obzirom da je u pitanju Preobraženski hram, dogovoreno je da se na apsidi uradi živopis sa velikom scenom Peobraženja, koja, na neki način, i predstavlja suštinu našeg bivstvovanja i života u crkvi, jer je Gospod sa raširenim rukama onaj koji nas prima, a mi smo oni koji idemo prema njemu i sjedinjujemo se kroz svetu tajnu pričešća”, priča sa neobičnim zanosom otac Stevan.

Podsjetivši da su nakon početnih radova, živopis hrama djelimično radile i monahinje iz Raške, on navodi da su pri kraju radovi na kompoziciji Svetih Arhijereja, a u toku je izrada kompletnog projekta za odslikavanje čitavog hrama.

On kaže da će, najvjerovatnije u toku ovog ljeta, biti okončan cio projekat, ne samo ikonopisanja, nego i mikroarhitekture, odnosno, povezivanja već završenih dijelova poda sa živopisom.

Poslije svega će se, kako je predviđeno, raditi i novi ikonostas, jer je stari, koji je radio prvi trebinjski akademski slikar Atanasije Popović prije stotinu godina, još na početku radova u Sabornom hramu, demontiran.

Ovaj ikonostas, prema riječima oca Stevana, čeka na konzervaciju i restauraciju, poslije čega će, iako još ništa nije definitivno dogovoreno, ikone sa njega biti izložene u Muzeju Hercegovine, gdje se već nalazi legat Atanasija Popovića, ili u nekom drugom crkvenom prostoru.

Iako niko ne spori veliku vrijednost ovih ikona, one su, ipak, rađene u duhu jednog drugog vremena, pod austrougarskom okupacijom, kada se i gradnja hrama morala uklopiti u takav istorijski ambijent.

”Ikone su zato možda i slikane više u zapadnom duhu, ali, kako se u zadnjih dvadesetak godina obnovio i crkveni život u našoj Eparhiji, tako se trudimo da obnovimo i sve ono što ga sačinjava, pa i naše ikonopisanje, gdje su, primjera radi, kanoni Pravoslavne crkve  veoma jasni po pitanju izražavanja likova svetih i gdje je bitno da imamo i priču i teologiju ikonopisa”, kaže dalje ovaj ikonopisac.

On objašnjava da pravoslavni ikonopisac nema ambiciju da ispoštuje sve likovne zakone savremenog svijeta, ili svijeta od renesanse na ovamo, već se jednostavno odvaja bitno od nebitnog, tako da je postavljanje vizantijskih ikona u novi ikonostas jedan korak naprijed, a u stvari je vraćanje na iskonske i izvorne vrijednosti pravoslavlja.

U vezi sa novim ikonopisom je bilo nekoliko idejnih rješenja, koja još nisu usaglašena, pa je raspisan konkurs, na koji se već javilo nekoliko interesanata iz Banjaluke, Beograda, ali on još nije zatvoren.

Ipak, projektni zadatak je, kažu u Eparhiji, jasan i otvoren, ne da ikonostas bude kao zid koji odvaja sveštenike od naroda, već da ih spaja, tako da će se najvjerovatnije pratiti  jedna varijantu da ne bude previše kamena, da se ne izgubi utisak lakoće, elegancije, prozračnosti, mada je još uvijek sve neizvjesno.

Otac Stevan kaže da se nada da će u narednih mjesec ili dva biti gotov i ovaj projekat ikonostasa.             V.DUKA

Osim Sabornog hrama u Trebinju, trenutno se odslikava i crkva u Zasadu, a istovremeno se odslikava i Saborni hram u Nevesinju.

Sve ovo rade živopisci iz Beograda koji su završili Crkvenu akademiju za konzervaciju i restauraciju, Aleksandar Živadinović i njegovi pomoćnici, a koji su odslikavali i manastir Tvrdoš, zapadni zid  Sabornog hrama u Trebinju, Hercegovačku Grnačanicu.

Ovi stručnjaci spadaju u red najboljih u srpskom ikonopisu ili živopisu.

n U Eparhiji Zahumsko hercegovačkoj kažu da je u planu i odslikavanje novog hrama u Berkovićima, gdje je napravljen novi kameni ikonostas, kao i odslikavanje hramova u trebinjskim selima Šćenica i Bobanske Rapti...

ISTRAŽIVANJA

ISTINOM PROTIV SUKOBA

Istraživačko-dokumentacioni centar Sarajevo, u okviru projekta "Ljudski gubici u BiH od 91. do 95. godine" 22.07.2009: predstavio je podatke o poginulim sa prostora opštine Trebinje.

Cilj projekta, kako ističu u Istraživačko-dokmentacionom centru, je da se utvrđivanjem tačnog broja poginulih i nestalih na nivou opština spriječe istorijski revizionizam, manipulacije žrtvama i igre brojkama.

Prema evidenciji ovog centra, u periodu od 1991. do 1995. godine, život je izgubilo 345 građana Trebinja.

Kako je istakao Eldar Jahić iz Istraživačko-dokumentacionog centra, istraživanja broja stradalih rađena su na osnovu popisa stanovništva iz 1991. godine.

Klasifikacija žrtava prema njihovom statusu pokazuje da se najveći broj stradalih sa područja trebinjske opštine odnosi na pripadnike Vojske Republike Srpske.

- Naš krajnji cilj je da razvijemo kulturu dijaloga koja nedostaje u BiH, posebno kada su u pitanju razgovori na tako osjetljive teme kao što su žrtve rata u BiH . Zbog nedostatka sličnih istraživanja u prošlosti svjedoci smo da se sa ubijenima i nestalima manipuliše na razne načine, da se cifre vezane za nastradale koriste u dnevno-političke svrhe i razne političke interese - kazao je Jahić

V.d. načelnika Odjeljenja za boračko invalidsku zaštitu Opštine Trebinje Rajko Ćapin istakao potrebu podrške lokalnih zajednica ovakvim projektima.

- Samo ovakvim, zajednički provedenim istraživanjima, možemo, barem približno, doći do istine o proteklom ratu, što nam može otvoriti put ka približavanju naroda i pomirenju - rekao je Ćapin.

Do sada, ovaj projekat  koji se provodi pod sloganom Istinom protiv sukoba, a koji je podržan od strane ambasada Velike Britanije i Norveške, proveden je u dvadesetak lokalnih zajednica u BiH.