U ORGANIZACIJI UDRUŽENJA HERCEGOVAC

BIH U KONTEKSTU NEOOSMANIZMA I NATO PRIKLJUČENJA

U organizaciji udruženja “Hercegovac”, u Trebinju su tokom aprila mjeseca održane dvije javne tribine, na kojima je, najprije na temu “Turska i Balkan danas” govorio ugledni islamolog i diplomata Darko Tanasković iz Beograda, iza koga je gost u Trebinju bio Miroslav Lazanski, govoreći na temu “Srbija, Bosna i Hercegovina i NATO”.

Ono na šta je Tanasković na tribini u Trebinju ukazao jeste, u prvom redu, dvolična politika Ankare prema Balkanu i nastojanju da se stvari promijene na način da se na ovom poluostrvu promijene i uticajne sfere.

On je izrazio mišljenje da turska diplomatija, na čijem je čelu ministar vanjskih poslova Ahmet Davutoglu, nastoji da u ovom regionu povrati ulogu Turske kakvu je ona imala u periodu Osmanske imperije.

“Ukratko rečeno, neoosmanizam je shvatanje da Turska, kao nasljednica Osmanskog carstva, na osnovu svoje “geografske i istorijske dubine”, ima nekakvu posebnu odgovornost za regione koji su nekada bili u sastavu imperije, kao i privilegovano pravo da u njima uspostavi svoj prevashodni uticaj”, rekao je Tanasković.

On je precizirao da neoosmanizam podrazumijeva i shvatanje da će Turska izaći iz dosadašnje pasivnosti i djelotvorno se uključiti u kreiranje novog međunoradnog poretka, i to ne samo u regionalnim, već i u globalnim okvirima.

“Bez obzira na sve razlike koje ih dele, pa i oštro suprotstavljaju, izuzimajući  komunističku levicu i srazmerno malobrojne pravoverne kemaliste, sve političke snage u Turskoj privržene su neoosmanističkom viđenju misije svoje države”, istakao je on.

Profesor Tanasković je nakon predavanja u izjavi za novinare demantovao ranije izjave sarajevskog profesora Esada Durakovića da je on u Turskoj proglašen personom non grata.

“Što se tiče kolege Durakovića, ja ne znam da li je on poželjna ili nepoželjna osoba u Turskoj, pošto tamo za njega i ne znaju, ali ono što se zna jeste da sam ja u toj zemlji bio ambasador, da sam sa toga mesta otišao nakon četiri ipo godine, da sam bio na protokolarnom prijemu kod predsednika parlamenta i predsednika Turske i da nikada nisam stekao utisak da odlazim kao persona non grata”, objasnio je profesor Tanasković.

Govoreći o radikalnom islamizmu u BiH, Tanasković je istakao da on prijeti našoj zemlji u onoj mjeri u kojoj ukupna situacija u BiH, politička i ekonomska, nije dobra.

Tanasković je takođe komentariso i Rezoluciju o Srebrenici, koju, kako smatra, nije trebalo donositi, ali dodaje da ne misli da iza toga može stajati bilo kakvo odustajanje od temeljnih interesa srpskog naroda i Republike Srpske.

Poznati vojno-politički komentator, analitičar, publicista i komentator beogradskog dnevnog lista Politika, Miroslav Lazanski je, sa druge strane, govorio o evroatlanskim integracijama na prostoru zapadnog Balkana i mogućnostima ulaska Srbije i BiH u NATO.

Posmatrajući poziciju BiH i Republike Srpske u ovom trenutku, Lazanski je ocijenio da je ulazak BiH u Sjevernoatlanski vojni savez neizvjestan i u najvećoj mjeri zavisi od toga kako će Evropska Unija pozicionirati Republiku Srpsku.

„Ako su NATO i Evrospka Unija postavili za uslov evroatlanskih integracija   Republici Srpskoj gubitak njenih ingerencija, onda najvjerovatnije BiH neće ući u NATO, jer to nije interes Republike Srpske, u čemu premijer Milorad Dodik i vladajuće strukture RS imaju pravo.

Ukoliko, međutim, Evropska Unija i NATO primaju BiH sa sadašnjim statusom i stepenom ovlaštenja RS kakva ima sada, onda je tu perspektiva uključenja u evroatlanske integracije sasvim izvjesna„, zaključio je Lazanski.

On je dodao da rukovodstvo RS čvrsto stoji na pozicijama u očuvanju sadašnjeg stepena ovlaštenja i velikim ingerencijama, što je, po njegovom mišljenju, jedini dobar način da se očuva dejtonska pozicija Republike Srpske.

Kada je u pitanju Srbija, po mišljenju Miroslava Lazanskog, zbog onoga što se desilo 1999. godine i NATO-ve podrške samoproglašenju nezavisnosti Kosova, u ovom času, i kod naroda i kod većine političara apsolutno nema raspoloženja za ulazak u NATO savez.

Cijeneći da su priče o tome da ulazak u NATO donosi automatsku sigurnost bazirane samo na pretpostavkama i željama, Lazanski je istakao da strane investitore prvenstveno privlači sigurnost u smislu zakonodavne zaštite njihovih investicija i stepen korupcije jedne države…

V.D.