Oslobodjenje, 2. 8. 2006.

ZAPIS SA FESTIVALA FESTIVALA U TREBINJU

Zlatne maske ponovo nad Trebišnjicom

Otvorenost za suvremene teatarske tendencije, hrabro čitanje klasike i suvremene drame i, uistinu, rijetko nadahnut istup svih ansambala

Kao član stručnog žirija i du gogodišnji prijatelj trebinjskih ljetnjih kulturnih svečanosti boravio sam, ovih dana u prelijepom gradu na Trebišnjici.

Došao sam po nagovoru tamošnjeg gradonačelnika Dobroslava Ćuka, a nadam se, u granicama svojih mogućnosti i pridonio, ponovnom stasavanju festivalske manifestacije koja je nekad prije rata valorizirala dramski amaterizam u nakadašnjoj Jugoslaviji.

Sada se taj festival transformirao u festival koji okuplja i baštini najuspješnije razultate dramskog amaterizma temeljenog na bosanskom, srpskom, crnogorskom jeziku...

Manifestaciju su vješti domaćini odlično nazvali Festivalom festivala, jer uistinu ponajbolje predstave, koje su laskava festivalska odličja ponijeli na manifestacijama dramskog amaterizma u Bosni i Hercegovini, Srbiji, Crnoj Gori dolaze na "gledanje" probirljive trebinjske publike.

Ovogodišnja manifestacija imala je, začudo, iznimno visok kvalitet, što je posebno teško postići kada odbir, odnosno selekciju predstava nepravi jedan čovjek, već više žirija, koji imaju zasigurno različite koordinate estetske i etižke kriteriologije.

Nauspješnija po ocjeni žirije, u kojem su uz moju malenkost bili i pisci i teatrolozi Rade Simović i Jovica Pavić bila je predstava Park (A Balkan Love story). Predstavu je izveo podgorički teatar Fijasko, a ona je autorski projekat prof. dr. Dragana Koprivice iz Podgorice.

To je predstava-suvremena replika vremenu i poziciji mlade generacije u tom vremenu, rađena suptilnim redateljskim sredstvima neverbalnog teatra.

Međutim ako je kolektivna ekspresija trijumfirala, u ovoj, kao i u predstavi koja je nagrađena za najbolji kolektivni teatarski akt -Lekcija Ežena Joneska, teatra Branko Krsmanović iz Beograda, onda je pojedinačno najznačajnije nagrade, iznimno zasluženo odnijela predstava Teatra Total iz Visokog.

Njihova izvedba predstave Kralj umire, u režiji Jasenka Muzaferije, kao i glavna muška uloga Faika SalihbegoviĆa pokazali su visoku intelektualnu razinu tumačenja teatra apsurda, kao i afinitet ove kazališne družine za ovakvu vrstu scenskog istupa.

Autoru ovih redaka najviše se, ipak, dopala režijska i glumačka radnja vezana za predstavu Banović Strahinja Borislava Mihajlovića Mihiza, redateljke iz Kolašina Snežane Šćepanović, koja je i nagrađena specijalnom nagradom za originalno režijsko čitanje klasike. U toj predstavi rijetke harmonije istakla se Tamara Šuković, lirskom igrom, a ostala festivalska priznanja polužili su glumci Gradskog amaterskog pozorišta iz Svilajnca Milica Milenković, Snežana Resavac, Zlatko Mar-koviĆ, a najbolja orginalna muzika vezana je takođe uz ovaj teatar i dodijeljena je Marku Matoviću za orginalnu glazbu u predstavi Čudo u Šarganu Ljubomira Simovića.

Osnovne karakteristike ovog festivala su rijetka otvorenost za suvremene teatarske tendencije, hrabro čitanje klasike i suvremene drame i, uistinu, rijetko nadahnut istup svih ansambala, koji su pokazali novi vitalitet i novu boju dramskog amaterizma na južnoslavenskim prostorima.

Moje kolege iz žirija, Rade Simović i Jovica Pavić, suglasni su da je predstava Park kojoj je i pripala nagrada publike teatarski čin sa najviše tragalačke energije, u kojoj mladi ljudi iznalaze autentižna riješenja za prikaz vlastitog življenja u tranzicijskim vremenima...

Uzorna organizacija ovog festivala stvar je Centra za kulturu iz Trebinja, pod vođstvom Đorđa Vučinića, te Opštine Trebinje. U toku manifestacije predstavljene su i knjige teatrološkog karaktera, te suvremene proze Luke Kecmana i Radeta Simovića, te moj Teatarski kaleidoskop.

Gradimir GOJER